Posted on

De Zware Jongens van Veenhuizen (2)

Na een korte adempauze vervolgt Lammert: “Cor van Hout was wel de bekendste. Ik mocht hem wel tot op zekere hoogte. Ik moest natuurlijk afstand bewaren, maar we maakten vaak een praatje. Je zou zo aan de buitenkant niet zeggen dat die zoveel op zijn geweten had. Misschien vind je het raar dat ik het zeg, maar het was eigenlijk wel een fijne vent. Het was een sociaal meevoelend mens en dat kon je van de meeste ‘vrienden’ van hem niet zeggen.
Cor dacht vaak eerst na voor hij wat deed en temperde zijn maten als iets te wild of te riskant was.
Wij hadden in Veenhuizen met het personeel een goed zaalvoetbalteam en we voetbalden geregeld tegen de gedetineerden. Cor nodigde ons uit om een keer naar Amsterdam te komen met ons team. Hij zou zorgen voor een eerste klas hotel met de beste verzorging en zou alles betalen, maar daar ging ik niet op in. Ik stak twee vingers in de lucht, met andere woorden: ik heb een eed afgelegd. Dat kon hij ook wel waarderen, maar hij probeerde het toch. Hij dacht bij mij een potje te kunnen breken en wilde via mij verlof aanvragen. Zijn vrouw was in verwachting, maar dat verzoek heb ik afgewezen. Zo’n aanvraag moest met veel papierwerk naar de directie en hij kwam daar nog lang niet voor in aanmerking, omdat hij nog veel te lang moest zitten. Achter mijn rug om probeerde hij het toch nog een keer, maar ook zonder resultaat. Cor had trouwens veel macht binnen de bajes.
Op een bepaald moment liep de spanning hoog op tussen 2 grote groepen Chinezen. Dat zou enorm uit de hand kunnen lopen, maar Cor zei tegen mij: “Wacht maar, ik krijg ze wel rustig, niks aan de hand”. Hoe hij ze bewerkte, mag Joost weten, maar de Chinezen bleven opmerkelijk rustig. Cor had overwicht.
Hij en zijn medestanders zoals Hein van Hoorn, de grootste koppelbaas van Nederland, kochten allerlei voorrechten in de bajes, want ze hadden geld als water. Soms ging de directie erin mee. Vraag me niet hoe dat kon, maar het gebeurde gewoon.
Geurt Roos, bodyguard van Cor van Hout en wijlen Klaas Bruinsma zaten er ook. Klaas moest er een een dag tussenuit om een bordeel te kopen. De Directeur vertelde dat hij het een eer vond om onder de verlofaanvraag van zo’n bekende crimineel zijn handtekening te zetten. Dat houd je toch niet voor mogelijk?
Wat denk je hiervan: er kwam een luxe zwembad in de bajes en niet zo’n kleintje ook! Keurig aangelegd met de mooiste tegels rondom de randen. Dat lag tegen het nieuwe cellengebouw van Norgerhaven, dat de bouwvakkers aan het bouwen waren. Ze keken over de muur en wat ze toen zagen..…ze wreven hun ogen uit. Dat kon niet waar zijn! De gevaarlijkste criminelen van Nederland aan de rand van het zwembad lekker in de zon. Hoe was dit mogelijk!
Daar lagen ze op comfortabele ligstoelen in hun zwembroek dikke sigaren te roken aan het zwembad, alsof ze aan de hele wereld schijt hadden. Ze lieten zich bedienen door een paar Columbianen en hadden het best naar de zin. Die bouwvakkers moeten gedacht hebben: “Die criminelen smijten met geld krijgen alles voor mekaar alsof het niets kost, leven hier als God in Frankrijk en wij maar buffelen!”
Dit heeft al met al niet zo lang geduurd. Dat kon natuurlijk ook niet lang stand houden.
Toen dit in Den Haag bekend werd, moest het zwembad direct worden afgebroken.
Ja, dat waren tijden dat alles nog kon,” zegt Lammert en voor hij aan zijn volgende verhaal begint, drinkt hij eerst zijn koffie op. Die was inmiddels koud geworden……..

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *