Gepost op

De Zware Jongens van Veenhuizen (1)

Als Lammert Dijkstra op zijn praatstoel zit, heb je dan even een uurtje? Hij kan het zo smakelijk vertellen en laat je geloven, dat het gisteren is gebeurd. In de jaren ’60 was hij een van de beste wielrenners in Drenthe. Ook bij de voetbalvereniging Veenhuizen was hij een van de vaste spelers van het eerste elftal.

“Ik heb veel criminelen zien komen en gaan op het Eerste Gesticht, Norgerhaven. Nu geniet ik van mijn pensioen, maar ik denk nog vaak terug aan die goeie ouwe tijd als bewaker,” begint Lammert zijn verhaal. “Ik zat toen als ambtenaar aanvankelijk op de administratie van Norgerhaven en registreerde bij inschrijving de eigendommen van de gevangenen. Ik zag ze binnenkomen, de ‘Zware Jongens’, de koppelbazen, de moordenaars, souteneurs, fraudeurs, etc. en schreef ze in in het register. Later ging ik over als bewaker naar de binnendienst. Wat ik daar meemaakte, geloof je niet.

Er werden feesten georganiseerd in de bajes met veel bier en zelfs de duurste drank erbij. Hoe ze dat binnen de poorten kregen? Vraag me er niet naar, want ik weet het niet. Dat werd allemaal streng gecontroleerd, maar als ze iets naar binnen wilden smokkelen, dan kwam het er ook. Op die feesten traden niet de minste artiesten op. Geld speelde geen rol.

Lee Towers kwam er met zijn “You never walk alone” en “I can see clearly now”. Het duo Maywood trad zelfs live op in de ontspanningsruimte van de gevangenis van Veenhuizen. Uitverkocht huis! Je had de begeerde blikken van die kerels moeten zien naar die meiden. Het bleef betrekkelijk rustig tijdens hun optreden, want ze hadden natuurlijk wel door: als ze hun optreden zouden verstoren, dan was het gelijk gebeurd met de voorstellingen.

Een van de organisatoren, die achter die optredens zat, was Cor van Hout. Hij was wel de belangrijkste man in Norgerhaven. Ik kon goed met hem overweg. Als er onrust of oproer dreigde en ik hem vroeg er iets aan te doen, dan werd dit meteen de kop ingedrukt. Hij hield iedereen in de gaten en had ze figuurlijk allemaal in de tang.”

Op mijn vraag: Heb je nog een paar namen van zware jongens Lammert, antwoordt hij: “Van gedetineerden die in Norgerhaven gezeten hebben? Ja, mannen als Jan Boellaard, Richard Klinkhamer, die zijn vrouw vermoordde met een bijl en er een boek over schreef (‘Woensdag Gehaktdag’). Het waren allemaal geen lieverdjes. Daar moest je niet te dicht in de buurt komen.

Er zat ook een zekere Morsing Holstein. Die was van adel en zo gedroeg hij zich ook. Hij was het heertje. Droge humor had die man. Altijd formeel, nogal uit de hoogte en hij sprak b.v. niet over ‘gratie’, maar over ‘amnestie’.
Nu eerst een bak koffie,” zegt Lammert en duikt de keuken in……

[WORDT VERVOLGD]

Bestelknop_verhaal

‘Leuk die oude verhalen’
‘Geweldig dat deze verhalen levend blijven’
‘Boeiend om te lezen wat zich vroeger in Bajes afspeelde’
‘Spannend en leuk’
‘In één ruk uitgelezen’
‘Hét boek voor je vakantie!’

Eén gedachte over “De Zware Jongens van Veenhuizen (1)

  1. Leuk lammert goeie ou tijd

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *