Posted on

Relschoppers TT vast in ‘Rode Pannen’

Het was in de jaren ’50-‘60 van de vorige eeuw, toen Geof Duke de favoriet was voor de 500 cc klasse en Drikus Veer 7e werd in die klasse. Dat was voor Nederland een ongekend succes in die tijd. Eind juni werden ook toen al de TT races gehouden. Dat was elk jaar een groot evenement dat meer dan 100.000 toeschouwers trok naar Assen en omgeving. De avond ervoor tijdens “De TT nacht” barstte Assen elk jaar weer uit de voegen van de motorliefhebbers en feestgangers. Vooral als het warm weer was, werd er veel gedronken en dat liep nogal eens uit op grote rellen en vechtpartijen in de binnenstad van Assen. Dan kwam de ME meestal vanuit Veenhuizen in actie om de orde te herstellen en werd de gevangenis in Veenhuizen geregeld gebruikt om relschoppers tijdens het TT-weekend een paar dagen op te sluiten.
Zo liep het op een mooie zomeravond tijdens de TT nacht weer eens helemaal uit de hand. Overal in de stad waren opstootjes en rellen en een grote groep herrieschoppers trok luid schreeuwend door de binnenstad. De ME van Veenhuizen was gealarmeerd en erop voorbereid. Die probeerde om de gevaarlijk oprukkende oproerkraaiers uiteen te drijven. Dat lukte maar half tot de ME ten einde raad traangas op de mensenmassa inzette. Veel feestvierders stoven voor het traangas uit de kroegen in en zo kreeg de ME uiteindelijk grip op de situatie.
De relschoppers werden stuk voor stuk opgepakt, in de boeien geslagen, in een boevenbus gezet en naar Veenhuizen gebracht. Het waren er zoveel, dat ze in de bus aan hun stoel werden vastgebonden, omdat er te weinig handboeien waren. Aangekomen in het cellencomplex de ‘Rode Pannen’ van Veenhuizen mochten ze daar eerst een nacht uitrazen.
Die nacht waren er zelfs in Veenhuizen te weinig cellen. Maar nood breekt wet en daarom werden enkele raddraaiers met twee personen in een eenpersoonscel gezet. Dat was voor sommigen wel een beetje ongemakkelijk, maar ze hadden dat ook dik verdiend.
Door gebrek aan cellen gebruikte de bewaking tijdens de TT nacht ook de grote stalen drie-manskooi, waar drie arrestanten tegelijk in onder konden worden gebracht. Deze was ongeveer drie maal zo groot als de gebruikelijke eenmanskooi, maar toch erg krap voor drie personen.
Dat pikten sommige arrestanten niet en ze protesteerden hevig. De bewakers werden uitgescholden en er werden verschillende verwensingen naar hun hoofden gesmeten.
Het werd zaterdag, de dag van de TT. Na een ongemakkelijke nacht met drie man in een kooi, zinden de oproerkraaiers op wraak! Maar ze moesten geheel tegen hun zin na het luchten nog de hele dag en een nacht doorbrengen in de Rode Pannen. Achter in het cellencomplex was een luchtkooi. Daar werden ze de dag erop nog eenmaal gelucht en daarna hup, met zijn allen de cel weer in.
Op zondagochtend mochten de meesten eerst naar huis, nadat ze waren voorgeleid aan de rechter-commissaris.
Die gaf ze een fikse boete en daar hadden de meesten geen rekening mee gehouden. Dat hadden ze liever al feestend uitgegeven in een of andere kroeg in de stad. Sommige arrestanten bleven zich hevig verzetten tegen de behandeling.
Op die zondagmorgen zag een bewaker, dat er een flinke drol in een van de stalen drie- manskooien lag en natuurlijk had geen van drieën dat gedaan.
De bewaker bleef stoïcijns en zette een emmer water in de kooi, terwijl hij ze toebeet: “Zo, en nu ruimen jullie dat netjes op, anders blijf je mooi met zijn drieën de hele dag in je eigen stank zitten. Ik haal jullie er niet uit, voordat die hoop stront is opgeruimd.”
Nog steeds protesteerden de relschoppers en niemand wilde in eerste instantie die drol opruimen. De een verrekte het voor de ander.
Alle overige relschoppers waren al lang ontslagen en op weg naar huis. Ook de rechter commissaris was al vertrokken.
De drie overgebleven arrestanten konden dus niet meer verhoord worden en zaten nog steeds opgesloten in dedrie-manskooi. Ze uitten de ene verwensing na de andere en dreigden de bewakers aan te klagen door ze te beschuldigen van vrijheidsberoving. Zo ver kwam het echter niet, want ze zagen ten lange leste wel in, dat ze aan het kortste eind trokken.
De hoop stront werd uiteindelijk opgeruimd en na het betalen van een fikse boete konden de drie vertrekken.
Aan de Hoofdweg bij de bushalte werden ze gedumpt en ze moesten het verder lopend naar Assen (15 km) maar uitzoeken.
Weg was hun weekend. Het was al zondagmiddag, ze waren platzak en de TT was volledig aan hun neus voorbij gegaan……

Posted on

“Bajesverhalen Veenhuizen”: Nu overal verkrijgbaar!

Beste lezers van Bajesverhalen Veenhuizen:

Mijn beide boeken “Bajesverhalen Veenhuizen” en “De Geheimen van BajesDorp” (Veenhuizen 1818-2018), kunt u vanaf 6 dec. 2017 overal bestellen:

Dit kan via:

  1. www.bajesverhalen.nl/shop en je ontvangt ze gesigneerd en volgende dag thuis bezorgd (gratis verzending)
  2. bij Bol.com, volgende dag thuisbezorgd. Gratis verzending,
  3. Nu ook bij www.boekenbestellen.nl. Gratis verzending,
  4. Bij de reguliere boekhandel op bestelling of uit voorraad in straal van ca. 50 km. rond Assen.
  5. Ebook en gratis Ebook 10 “Bajesverhalen Veenhuizen” alleen op www.bajesverhalen.nl/shop

Let op: Veenhuizen is in 2018 zeer actueel in het nieuws. Het viert dan zijn 200 jarig bestaan als “Kolonie van Weldadigheid” en……….wordt mogelijk in juli 2018 door UNESCO aangewezen als Werelderfgoed!!!!

Spanning, Humor, Historie in “De Geheimen van BajesDorp” (345 blz.) en “Bajesverhalen Veenhuizen”(268 blz). Ze bleven onder de pet van de bewaker tot hun 65e. Boeiend Cadeau. Gratis Ebook 10. Mis het niet 😂 op www.bajesverhalen.nl/shop.

 

Een greep uit de recensies:

Dagblad van het Noorden (DvhN 18-7-’15) “Lees deze kostelijke geschiedenis vanaf pagina 119”.

“Boek gekocht, waardevolle geschiedschrijving” (Jaap Bos, Roden)

“Wat een mooi boek. Jammer dat ik het uit heb” Jose Kroesen, Sappemeer)“

Het ene boek uit, super geschreven! Nu het andere nog!!”(Jantien Stek)

“Wat heb jij verschrikkelijk leuke verhalen bij elkaar gesprokkeld” (Piet Mentrop, Den Haag)

Posted on

Hellup! Die Piloot wil me vermoorden!

(naar een verhaal van een ex-GeWA)

Op een mooie dag was ik als werkmeester belast met het begeleiden en bewaken van een groep gedetineerden, die op het land van de gesticht-tuin werkte. Daar werden van ouds in het kader van de zelfvoorziening  talrijke groenten voor de vier gestichten verbouwd. We moesten op die dag witlof-pennen rooien. De gevangenen waren druk aan het werk en toch moest ik waakzaam blijven. Sommigen waren nl. vluchtgevaarlijk. Tijdens het werk was het zaak om mijn ogen goed de kost te geven want er zou zomaar een ongemerkt de benen kunnen nemen. Het zou niet de eerste keer zijn dat een deserteur een flinke voorsprong op kon bouwen voordat er alarm geslagen werd. Met name gebeurde dat, als een bewaker even afgeleid was wanneer een van de gevangenen zijn aandacht vroeg.  Juist tijdens het werk op de landerijen gebeurde het in de jaren ’50-’60 vaak, dat een gedetineerde ontsnapte. Meestal wisselde hij daarna snel van kleding, die hij te voren van een waslijn had gestolen en op een geheime plaats (b.v in het bos) verstopt had. Dan kon hij zomaar als burger in het niets verdwijnen….

“Dat zal mij niet gebeuren,” dacht ik en ik hield de groep scherp in de gaten.
Opeens dook daar een vliegtuigje laag over de velden. Daarna steeg het snel boven de hoge populieren om bijna in een duikvlucht bijna loodrecht naar beneden te duiken tot een meter of vier boven de aardappelvelden.
Een van de gedetineerden Bernard H. vroeg me: “Wat is dat voor een gek?” Ik verzon ter plekke een antwoord dat me goed van pas kwam als bewaker van de groep en zei: “Dat is de GeWa, die het loof van de aardappels dood sproeit. Daarbij houdt hij vanuit de lucht een oogje in het zeil, om te voorkomen dat er gevangenen ontvluchten. Als dat gebeurt, hebben ze de deserteur zo te pakken. Het vliegtuig heeft  wapens aan boord en kan je zo neer leggen, als je de benen neemt.”
Dat maakte kennelijk indruk op hem. Bernard ging weer aan het werk. Maar daar kwam het vliegtuig alweer. Het dook ineens omlaag en recht over ons heen. Bernard zwaaide driftig naar de piloot en terwijl hij zijn middelvinger naar hem opstak, dook hij naar de grond met de woorden: “Wat een klootzak, hij wil me vermoorden!”
Door met de vleugels heen en weer te zwaaien gaf de piloot te kennen dat hij het gezien had en verdween weer achter de populieren. Daar kwam het toestel voor de derde maal aanvliegen, kennelijk om een aanloop te nemen voor de aardappelvelden. Als bij een kamikazepoging dook het tot vlak boven onze groep…..
De gedetineerden sprongen alle kanten op en Bernard zette het op een lopen in de richting van de loods terwijl hij schreeuwde: “Die piloot wil me vermoorden, help, hellup!” Het vliegtuig vloog nog een aantal keren vlak over de loods, waar Bernard zich inmiddels verstopt had. Een minuut of tien later, toen het geluid van het vliegtuig niet meer te horen was, kwam hij lijkbleek en sidderend onder het afdak van de loods vandaan en liet me weten: ”Werkmeester, wat heb ik geluk gehad dat ik hem te slim af was, he? Hij had me bijna te pakken. Wat een klojo, maar hij heeft me gelukkig niet geraakt…..”

Koop nu “Bajesverhalen Veenhuizen” op ww.bajesverhalen.nl/shop
met ca. 90 Bajesverhalen, die nooit verteld werden vanwege geheimhoudingsplicht van de bewakers.

een greep uit de recensies:

“Wat een mooi boek. Jammer dat ik het uit heb” Jose Kroesen-Hankel, Sappemeer)

Dagblad van het Noorden (DvhN 18-7-15) “Lees deze kostelijke geschiedenis vanaf pagina 119”.

“Mooi boek, heb ik” (Andre Lageveen, Joure)

“Het ene boek uit, super geschreven! Nu het andere nog!!”(Jantien Stek)

“Wat heb jij mooie verhalen bij elkaar gesprokkeld” (Piet Mentrop, Den Haag)