Posted on

Relschoppers TT vast in ‘Rode Pannen’

Het was in de jaren ’50-‘60 van de vorige eeuw, toen Geof Duke de favoriet was voor de 500 cc klasse en Drikus Veer 7e werd in die klasse. Dat was voor Nederland een ongekend succes in die tijd. Eind juni werden ook toen al de TT races gehouden. Dat was elk jaar een groot evenement dat meer dan 100.000 toeschouwers trok naar Assen en omgeving. De avond ervoor tijdens “De TT nacht” barstte Assen elk jaar weer uit de voegen van de motorliefhebbers en feestgangers. Vooral als het warm weer was, werd er veel gedronken en dat liep nogal eens uit op grote rellen en vechtpartijen in de binnenstad van Assen. Dan kwam de ME meestal vanuit Veenhuizen in actie om de orde te herstellen en werd de gevangenis in Veenhuizen geregeld gebruikt om relschoppers tijdens het TT-weekend een paar dagen op te sluiten.
Zo liep het op een mooie zomeravond tijdens de TT nacht weer eens helemaal uit de hand. Overal in de stad waren opstootjes en rellen en een grote groep herrieschoppers trok luid schreeuwend door de binnenstad. De ME van Veenhuizen was gealarmeerd en erop voorbereid. Die probeerde om de gevaarlijk oprukkende oproerkraaiers uiteen te drijven. Dat lukte maar half tot de ME ten einde raad traangas op de mensenmassa inzette. Veel feestvierders stoven voor het traangas uit de kroegen in en zo kreeg de ME uiteindelijk grip op de situatie.
De relschoppers werden stuk voor stuk opgepakt, in de boeien geslagen, in een boevenbus gezet en naar Veenhuizen gebracht. Het waren er zoveel, dat ze in de bus aan hun stoel werden vastgebonden, omdat er te weinig handboeien waren. Aangekomen in het cellencomplex de ‘Rode Pannen’ van Veenhuizen mochten ze daar eerst een nacht uitrazen.
Die nacht waren er zelfs in Veenhuizen te weinig cellen. Maar nood breekt wet en daarom werden enkele raddraaiers met twee personen in een eenpersoonscel gezet. Dat was voor sommigen wel een beetje ongemakkelijk, maar ze hadden dat ook dik verdiend.
Door gebrek aan cellen gebruikte de bewaking tijdens de TT nacht ook de grote stalen drie-manskooi, waar drie arrestanten tegelijk in onder konden worden gebracht. Deze was ongeveer drie maal zo groot als de gebruikelijke eenmanskooi, maar toch erg krap voor drie personen.
Dat pikten sommige arrestanten niet en ze protesteerden hevig. De bewakers werden uitgescholden en er werden verschillende verwensingen naar hun hoofden gesmeten.
Het werd zaterdag, de dag van de TT. Na een ongemakkelijke nacht met drie man in een kooi, zinden de oproerkraaiers op wraak! Maar ze moesten geheel tegen hun zin na het luchten nog de hele dag en een nacht doorbrengen in de Rode Pannen. Achter in het cellencomplex was een luchtkooi. Daar werden ze de dag erop nog eenmaal gelucht en daarna hup, met zijn allen de cel weer in.
Op zondagochtend mochten de meesten eerst naar huis, nadat ze waren voorgeleid aan de rechter-commissaris.
Die gaf ze een fikse boete en daar hadden de meesten geen rekening mee gehouden. Dat hadden ze liever al feestend uitgegeven in een of andere kroeg in de stad. Sommige arrestanten bleven zich hevig verzetten tegen de behandeling.
Op die zondagmorgen zag een bewaker, dat er een flinke drol in een van de stalen drie- manskooien lag en natuurlijk had geen van drieën dat gedaan.
De bewaker bleef stoïcijns en zette een emmer water in de kooi, terwijl hij ze toebeet: “Zo, en nu ruimen jullie dat netjes op, anders blijf je mooi met zijn drieën de hele dag in je eigen stank zitten. Ik haal jullie er niet uit, voordat die hoop stront is opgeruimd.”
Nog steeds protesteerden de relschoppers en niemand wilde in eerste instantie die drol opruimen. De een verrekte het voor de ander.
Alle overige relschoppers waren al lang ontslagen en op weg naar huis. Ook de rechter commissaris was al vertrokken.
De drie overgebleven arrestanten konden dus niet meer verhoord worden en zaten nog steeds opgesloten in dedrie-manskooi. Ze uitten de ene verwensing na de andere en dreigden de bewakers aan te klagen door ze te beschuldigen van vrijheidsberoving. Zo ver kwam het echter niet, want ze zagen ten lange leste wel in, dat ze aan het kortste eind trokken.
De hoop stront werd uiteindelijk opgeruimd en na het betalen van een fikse boete konden de drie vertrekken.
Aan de Hoofdweg bij de bushalte werden ze gedumpt en ze moesten het verder lopend naar Assen (15 km) maar uitzoeken.
Weg was hun weekend. Het was al zondagmiddag, ze waren platzak en de TT was volledig aan hun neus voorbij gegaan……

Posted on

De Majoor en Zuipen in Diensttijd

(Naar het verhaal van een GeWa ☨)

Het was op een snoeihete zomeravond in 1968. Ik zat rond 9 uur op het planton, de wachtpost bij de GeWa kazerne. Even later liep ik naar binnen en ik zag dat de de Majoor ook in huis was. Bij zijn onderdanen had hij een paar bijnamen die sloegen op zijn uiterlijk.
Omdat eigenlijk alles zwart was aan hem, werd hij ook kort “de Zwarte” of “Zwarte Mulder” genoemd. Hij was grof gebekt en dan druk ik het nog zacht uit. Veel van zijn onderdanen hadden daar een hekel aan, maar anderen hadden daar geen moeite mee en konden er zelfs af en toe wel om lachen. De Majoor was die avond weliswaar in burger, maar toch was iedereen op zijn hoede. Ook dan kon hij scheldkanonnades uitbraken waar je oren van toeterden en het schaamrood je naar de kaken steeg.
Samen met brigadier Luggers zat hij op een bepaald moment in diens kamer en ramde driftig met twee vingers op een stalen typemachine. Luggers zat in uniform tegenover hem te worstelen met de dienstlijsten. Zonder op of om te kijken riep de Majoor in mijn richting: “Sjon, het is hier smoorheet, pak eens een flesje bier voor mij”. Dus ik de keuken in, open een flesje bier, zet het op een dienblad en met een theedoek over de arm presenteer ik het flesje bier met de vraag: “Zal ik het even voor u inschenken, Majoor?” “Ja, gooi er maar wat in,” was het antwoord.
Zonder er bij na te denken wat de gevolgen zouden kunnen zijn, zei brigadier Luggers daarop: “Nou Oosting, dat lijkt me lekker, breng mij er ook maar een.”
Even was het stil… De Majoor kleurde rood, groen en paars en ontplofte zo ongeveer met: “Ben je nou GVD helemaal van de ratten besnuffeld, Luggers? Zuipen in diensttijd?” “Ja, m.. maar ik dacht vanwege de hitte…..” bracht Luggers stotterend uit. De Majoor ontplofte zo ongeveer: “Niks te maren, GVD Sjon, zuipen doe je maar thuis. Hier in uniform, ben je helemaal besodemieterd, etc. etc. De gebruikelijke stortvloed met schuttingtaal galmde door de hele kazerne heen.
Ik maakte, dat ik de kamer van de brigadier uit kwam en deed de deur achter me dicht, want hier had ik geen boodschap aan.
Na enige tijd kwam brigadier Luggers het kantoor uit en zei: “Eh, eh, zeg Oosting jongen, eh breng mij maar een ….kopje koffie”.
Ik stond perplex en zei gedienstig: “Maar natuurlijk, brigadier, tot uw dienst….”

(Voor meer info over de GeWa: ga naar www.gestichtswacht.nl/

 

Posted on

“Bajesverhalen Veenhuizen”: Nu overal verkrijgbaar!

Beste lezers van Bajesverhalen Veenhuizen:

Mijn beide boeken “Bajesverhalen Veenhuizen” en “De Geheimen van BajesDorp” (Veenhuizen 1818-2018), kunt u vanaf 6 dec. 2017 overal bestellen:

Dit kan via:

  1. www.bajesverhalen.nl/shop en je ontvangt ze gesigneerd en volgende dag thuis bezorgd (gratis verzending)
  2. bij Bol.com, volgende dag thuisbezorgd. Gratis verzending,
  3. Nu ook bij www.boekenbestellen.nl. Gratis verzending,
  4. Bij de reguliere boekhandel op bestelling of uit voorraad in straal van ca. 50 km. rond Assen.
  5. Ebook en gratis Ebook 10 “Bajesverhalen Veenhuizen” alleen op www.bajesverhalen.nl/shop

Let op: Veenhuizen is in 2018 zeer actueel in het nieuws. Het viert dan zijn 200 jarig bestaan als “Kolonie van Weldadigheid” en……….wordt mogelijk in juli 2018 door UNESCO aangewezen als Werelderfgoed!!!!

Spanning, Humor, Historie in “De Geheimen van BajesDorp” (345 blz.) en “Bajesverhalen Veenhuizen”(268 blz). Ze bleven onder de pet van de bewaker tot hun 65e. Boeiend Cadeau. Gratis Ebook 10. Mis het niet 😂 op www.bajesverhalen.nl/shop.

 

Een greep uit de recensies:

Dagblad van het Noorden (DvhN 18-7-’15) “Lees deze kostelijke geschiedenis vanaf pagina 119”.

“Boek gekocht, waardevolle geschiedschrijving” (Jaap Bos, Roden)

“Wat een mooi boek. Jammer dat ik het uit heb” Jose Kroesen, Sappemeer)“

Het ene boek uit, super geschreven! Nu het andere nog!!”(Jantien Stek)

“Wat heb jij verschrikkelijk leuke verhalen bij elkaar gesprokkeld” (Piet Mentrop, Den Haag)